دیگه هیچ خبری نداری ؟

یا این که باد نمیخواد تو رو این ورا بیاره؟

خودت می دونی من که فوتت نکردم که بری

فقط بهم بگو چرا؟

من اگر چه اینجا از بی همنفسی میمیرم ولی ندونستن این که چرا رفتی و کجایی و واسه کی خبرای خوب خوب میبری منو خفه میکنه!!

دارم دق می کنم!

فقط بگو چرا؟

امشب این مطلب رو مینویسم تا یکی از عزیزانم که این روزها پریشانیش من رو هم پریشان کرده، بدونه که :

چرا ما انسانها نباید بتونیم که خوب و قشنگ عاشق بشیم؟

چرا ما نمی دونیم عاشقی یعنی چه؟

چرا وقتی احساس می کنیم که عاشقیم یکیمون میخواد دوست داشته باشه و یکی دیگه مون میخواد که دوستش داشته باشن؟

چرا ...

و این معنای واقعی عشق نیست!

عشق یعنی :

به نظر من عشق یعنی همدیگر رو برای یک چیزی غیر از خود، دوست داشتنه و اون چیز همون آرامشه که ما انسانها به هر بهانه و وسیله ای دنبالشیم.

و آرامش زمانی به دست میاد که انسان احساس کنه که کامل شده و این امر در مراحل ابتدایی تکامل ممکن نیست واسه ی همین عشق برای ما انسانها همیشه وجود داره و در مراحل مختلف رنگ عوض می کنه تا با اون بتونیم به حد اعلای تکامل که همان خدایی شدن هستش، برسیم و مثل خدا عاشق باشیم.

خدا چون کامله و بی نیاز، و خودش معنای کامل آرامشه، همیشه یه جور عاشقه! و این عشق رو به همه نثار می کنه!

حالا چرا همه ی ما معشوق خدا نیستیم؟

یعنی ما لیاقتش رو نداریم؟

نه!

اینجا بحث لیاقت نیست!

اینجا بحث ظرفیت و خودساختگیه!

ماها به اندازه ای که خودمونو ساختیم و  ظرفیتی که داریم و یا در مراحل مختلف تکامل وجودیمون به دست میاریم، شانس اینو داریم که معشوق خدا باشیم و هر چه قدر بیشتر خودمونو با اجرای ارزشها و معیارهای اخلاقی و انسانی تربیت کنیم و ظرفیتمون رو بیشتر، میتونیم به اون "حی لا یموت" بیشتر نزدیک بشیم و از وصلش لذت بیشتری ببریم.

در این صورته که در معنای واقعی، به آرامش میرسیم و اون وقت می تونیم خداگونه مهر و محبت خودمون رو بی هیچ منت و چشمداشتی  و به یک اندازه به تمام مخلوقات نثار کنیم.

بیاییم دعا کنیم که خدای مهربون به ما این قدرت رو بده که به آرامش واقعی برسیم و اونو به همه مخلوقات ببخشیم.

التماس دعا

یا حق

بازم اومدم

اومدم ببینم شماها کسی رو که یک ماه و ۱۲ روزه که بدجوری خودشو گم کرده رو پیدا نکردین!

این طرف حتی نه تنها این مدت خودشو گم کرده که تازه فهمیده تموم عمرشو تو بلاتکلیفی و سرگردانی بوده و عملا تو یه سری هیاهو گم بوده و خودش خبر نداشته!

تو رو خدا بهش کمک کنین!

باز در بهت هیاهو گم شدم

باز درگیر غم گندم شدم

باز مثل آفتاب پشت ابر

من اسیر یک سری اسرار و جبر

...

از کتاب در دست چاپ: مولای عشق، سروده ي سيد محمد هادي روحاني

سلام

بعد از ۱۲ روز دوباره دارم به خودم سلام می کنم، در طی این مدت تو آینه هم نتونستم خودمو ببینم.

دیشب تو آینه خودمو دیدم و نشناختم. خیلی عوض شده بودم. درگیر مسائلی که دل ژولیده‌ی من واسه خودش و من ساخته بود و هردوتامون رو انداخته تو هچل!

امروز سعی کردم دوباره یادم بیاد که ۱۲ روز پیش زندگی رو از کجا قطع کرده بودم و یه یا علی گفتم و حالا دنبال یه تیکه زندگی می گردم که بچسبونم به ۱۲ روز پیش و خودمو بکشم بیرون و برم ببینم به کجا می رسم!

واسم دعا کنید!

به خودم گفتم كه دوباره مثل بچگيام واسش لج كنم و از ش بخوام كه به سراغم بياد.

مي دونم كه ديگه نمياد ولي گفتم شايد تو خوابم بياد و نوازشم كنه و آروم شم و ...

...

هنوز منتظرم كه حداقل تو خوابم بياد

...